Konvensyen Berne bagi Perlindungan Karya Sastera dan Seni
42 bahasa
Peralatan
Daripada Wikipedia,
ensiklopedia bebas.
Konvensyen Berne
Konvensyen Berne
bagi Perlindungan Karya Sastera dan Seni
Peta peserta konvensyen
Ditandatangani
9 September 1886 di
,
Switzerland
Berkuat kuasa
5 Disember 1887
Syarat
3 bulan selepas pertukaran
ratifikasi
Pihak
177
Pemegang
simpanan
Ketua Pengarah Pertubuhan Harta
Intelek Sedunia
di
Konvensyen Berne bagi Perlindungan Karya Sastera dan Seni
atau
Konvensyen Berne
, ialah satu perjanjian kawalan
antarabangsa,
yang julung kali diterima di
,
pada tahun 1886.
Sejarah
[
]
Konvensyen Berne dimajukan atas desakan
selaku ketua
,
maka menampakkan
pengaruh "
" Perancis (
droit d'auteur
), yang bertentangan
dengan konsep hak cipta
yang hanya tertumpu pada perihal
ekonomi.
Menurut Konvensyen ini, hak cipta
dikuatkuasa
serta-merta selepas dicipta tanpa perlu ditegaskan atau diisytiharkan.
Seseorang pengarang tidak perlu "berdaftar" atau "memohon" hak cipta di
negara-negara yang mematuhi Konvensyen. Sejurus selepas sesuatu karya
"dilakukan", iaitu ditulis atau dirakam dalam suatu bahantara yang
maujud, pengarangnya terus berhak menerima segala hak cipta terhadap
karya-karyanya serta mana-mana karya derivatifnya, melainkan dan
sehingga pengarang itu secara jelasnya menafikannya atau sehingga hak
cipta itu luput. Pengarang luar negara diberi hak-hak dan keutamaan yang
sama terhadap bahan berhak cipta seperti pengarang tempatan di mana-mana
negara yang menandatangani Konvensyen.
Sebelum wujudnya Konvensyen Berne, undang-undang hak cipta negara
lazimnya hanya dikenakan terhadap karya-karya yang dikarang dalam
wilayah setiap negara.
Oleh yang demikian, sesuatu karya yang diterbit
di United Kingdom (UK) oleh wargha British diberi perlindungan hak cipta di sama, tetapi boleh disalin dan dijual oleh
sesiapa sahaja di Perancis. Beigtu juga, karya yang direka orang Perancis di negara Perancis boleh berhak cipta di
negara Perancis, tetapi boleh disalin dan dijual sesiapa sahaja di UK.
Konvensyen Berne mengikut langkah
tahun 1883, dan dengan cara
yang sama menyediakan asas bagi penyepaduan jenis-jenis
yang lain di peringkat antarabangsa, termasuk
,
dan
.
Seperti Konvensyen Paris, Konvensyen Berne mendirikan biro untuk mengendali tugas-tugas pentadbiran. Pada tahun 1893,
kedua-dua biro kecil ini bergabung lalu menjadi
(BIRPI),
yang terletak di Berne. Pada tahun 1960, BIRPI berpindah ke
, agar dekat dengan
dan pertubuhan antarabangsa yang lain di bandar raya tersebut. Pada tahun 1967, biro tersebut menjadi
(WIPO), lalu menjadi pertubuhan naungan PBB pada tahun 1974.
Konvensyen Berne pernah disemak di
pada tahun 1896 dan di
pada tahun 1908, sebelum dilengkapkan di Berne
pada tahun 1914, kemudian disemak di
pada tahun 1928, di
pada tahun 1948, di
pada tahun 1967
dan di Paris pada tahun 1971, lalu dipinda pada tahun 1979.
UK menandatangani Konvensyen pada tahun 1887 tetapi
tidak melaksanakan kebanyakan perjanjian ini sehingga 100 tahun kemudian dengan kelulusan
Akta Hak Cipta, Rekaan dan
Paten 1988
.
mula-mulanya enggan memihak kepada Konvensyen kerana perlunya membuat perubahan besar dalam
, khususnya yang berkenaan
, pengguguran keperluan am untuk pendaftaran karya berhak cipta
dan penghapusan notis hak cipta mandatori. Ini membawa kepada
pada tahun 1952 bagi
menunaikan hajat-hajat Amerika Syarikat. Namun, pada 1 Mac 1989, "
" A.S.
berkuatkuasa, menjadikan A.S. sebagai pihak kepada Konvensyen Berne, sekaligus melupuskan Konvensyen Hak Cipta
Sejagat.
Oleh sebab hampir semua negara merupakan anggota
, maka
memerlukan negara bukan anggota menerima hampir semua syarat-syarat Konvensyen
Berne.
Pada April 2008, terdapat 163 buah negara yang memihak pada Konvensyen Berne.
Kandungan
[
]
Konvensyen Berne mewajibkan setiap negara penandatangannya mengiktiraf hak cipta karya-karya pengarang yang berasal
dari negara-negara penandatangan yang lain (iaitu anggota-anggota
Kesatuan Berne
) seperti mana ia mengiktiraf hak
cipta warga-warga sendiri. Contohnya, undang-undang hak cipta Perancis digunakan pada apa-apa yang diterbit atau
dipersembahkan di Perancis, tanpa mengira tempat asalnya.
Selain menetapkan sistem layanan sama rata yang mengantarabangsakan hak cipta di kalangan negara penandatangan,
perjanjian ini turut mewajibkan negara-negara anggota agar menyediakan piawaian minimum yang kukuh bagi undang-undang
hak cipta.
Hak cipta di bawah Konvensyen Berne mestilah automatik; keperluan pendaftaran rasmi adalah dilarang sama sekali
(bagaimanapun, diingatkan bahawa apabila Amerika Syarikat menyertai Konvensyen pada tahun 1988, namun negara tersebut
masih mengenakan
dan
yang hanya disediakan untuk karya-karya berdaftar).
Konvensyen Berne menyatakan bahawa segala karya-karya kecuali fotografi dan sinematografi kekal berhak cipta selama
sekurang-kurangnya 50 tahun selepas kematian pengarangnya, tetapi pihak-pihak berkenaan bebas merundingkan tempoh
lebih lama, seperti yang dilakukan
dengan
pada
tahun 1993. Bagai karya fotografi, Konvensyen Berne menetapkan tempoh minimum 25 tahun dari tahun ciptaan foto,
manakala bagi sinematografi minimumnya 50 tahun selepas tayangan pertama, atau 50 tahun selepas pembikinannya jika
belum ditayangkan dalam masa 50 tahun selepas pembikinannya. Negara-negara yang dinaungi semakan-semakan terawal
perjanjian ini boleh memilih untuk menyediakan tempoh perlindungan sendiri, dan jenis-jenis karya tertentu (seperti
piring hitam dan wayang gambar) boleh dikenakan tempoh lebih singkat.
Meskipun Konvensyen Berne menyatakan bahawa undang-undang hak cipta sesebuah negara di mana hak cipta itu adalah
dituntut perlu dikenakan, perkara 7.8 menyatakan "melainkan diberi sebaliknya oleh perundangan negara itu, tempohnya
tidak boleh melebihi tempoh yang ditetapkan dalam negara asal karya berkenaan", iaitu seseorang pengarang lazimnya
tidak berhak menerima hak cipta lebih lama di luar negara berbanding negara sendiri, sekalipun jika undang-undang luar
negara memberi tempoh lebih panjang. Bukan semua negara telah menerima hukum ini.
Hak cipta dan teknologi maklumat
[
]
diterima pada tahun 1996 untuk menangani isu-isu yang ditimbulkan
oleh
dan
, yang tidak dikemukakan oleh Konvensyen Berne.
Lihat juga
[
]
Rujukan
[
]
.
.
Laws.com
. Dicapai pada
12 June
2018
.
Dutfield, Graham (2008).
Global Intellectual Property Law
. Edward Elger Pub. m/s. 26–27.
.
Baldwin, Peter (2016).
The Copyright Wars: Three Centuries of Trans-Atlantic Battle
. Princeton University Press. m/s. 15.
.
.
Intellectual Property Rights Office
.
.
The Publishers' circular dan booksellers' record of British dan foreign
literature, Vol. 71
. Sampson Low, Marston & Co. 1899. m/s. 597
. Dicapai pada
29 August
2010
.
.
World Intellectual Property Organization
.
Dicapai pada
30 June
2018
.
.
World Intellectual Property Organization
. Dicapai pada
12 June
2018
.
Pautan luar
[
]
bahasa
Melayu mempunyai teks
asal berkaitan rencana
ini:
- fully indexed dan crosslinked with other
documents
gives a brief
overview of the successive modifications to the Berne Convention.
:
Laman ini kali terakhir disunting pada 13:22, 24 Ogos 2021.
Teks disediakan di bawah
; terma tambahan mungkin digunapakai. Lihat
untuk butiran
lanjut.
